Na een snelle vlucht vanuit Danang zijn we om 23.00 uur aangekomen in Ho Chi Minh City. Dit dachten wij tenminste. Volgens de Vietnamezen zelf is het toch echt Saigon. De naam van de stad is in 1976 door de regering veranderd in Ho Chi Minh City. Ho Chi Minh isechter een politieke naam, vandaar dat de meeste Vietnamezen liever Saigon gebruiken.

We haddenin Hoi Anal een pick up geregeld en ons hotel, Madam Cuc's, geboekt. Dit is toch wel echt ideaal. Om 23.45 uur waren we ingecheckt en wel en hadden we alweer een hele trip achter de rug.

Snel gaan slapen want tijdens het inchecken hadden we de citytour voor de volgende ochtend geregeld. Dit betekende dat we om 7.15 uur alweer aan het ontbijt moesten zitten.We zijn deze dag onder meer het War Remnant Museum wezen bezoeken. Dit was zeer indrukwekkend. De vele foto's lieten zien hoe het er in de Vietnamoorlog aan toe is gegaan. Echt verschrikkelijk de manier waarop vietnamese soldaten zijn gemarteld door de Amerikanen. Voorbeeld: De handen en voeten van vietnamezen werden bij elkaar gebonden op de rug en zo werden ze opgetakeld. Als ze weerloosin de lucht hingen werden ze geslagen met zwepen. Teen- en vingernagels werden afgerukt of mensen werden met tientallen in een hokje stopt en moesten daar dagen of weken blijven zitten. We zullen er verder maar niet al te diep op ingaan want het is echt te verschrikkelijk voor woorden... Dit museum laat het verhaal wel maar van 1 kant zien... De vietnamezen zijn zelf vast ook geen lieverdjes geweest! Daarnaast zijn we op de lokale markt geweest waar we watsnoepjes hebben gekocht.Jorishad al snel zijneerste chocolaatje op en toen ik er een open maakte bleken er beestjes in te zitten! Jak! En datterwijl er 2 plasticjes overheenzaten. Nadere inspectie wees uit dat ze dit allemaal haddendus we hebben het maar snel weggegooid... Verderhebben het oudepostkantoor (een super mooi gebouw!)en een Pagodein Chinatown bezocht. De pagode was ook erg mooi. De rustige sfeer, de geuren en de rituelen van de mensen in de tempel maakten het een mooi geheel. Aan het einde van deze lange dag hebben wede Notre Dame van Vietnam bezocht. Dit is een van de vele franse invloedenin de architectuur die we in Vietnam zijn tegengekomen.

Terug in het hotel warenwemeer nieuwsgierig geworden naar de manierwaarop deVietnamoorlog heeft plaatsgevonden en hebbenvoor de volgende dag een trip geboekt naar de Cu Chi tunnels.

Onder leidingvan onze gids Mr. Bean (natuurlijk niet zijn echte naam...),een veteraan van de oorlog, hebben we de trip gemaakt naar de Cu Chi tunnels. Hij heeft ons veel verteld over zijn leven. Het was heel indrukwekkend om te horen wat hij allemaal heeft meegemaakt en hoe hij zijn familie ongeveer 10 jaar heeft moeten missen, niet eens wetende of zij nog in leven waren. Het was nog bestverwarrend wantmr. Bean is een vietnamees maar hij heeft in het amerikaanseleger gezeten. Alsof het allemaal nog niet ingewikkeld genoeg was!

We zullen even een klein stukje geschiedenis vertellen zodat jullie het verhaal nog snappen: De vietnam-oorlog, die duurde tot 1975, was een oorlog tussen het communistische Noord-Vietnam (onder leiding van Ho Chi Minh) en Zuid-Vietnam (gesteund door de amerikanen). Noord-Vietnam wilde een herenigd, communistisch Vietnam en sloot een bondgenootschap met China en de Sovjet-Unie. De Amerikanen waren bang voor de verdere opkomst van het communisme in Azie en steunde Zuid-Vietnam. Het mag wel duidelijk zijn dat deze oorlog misschien wel de meest gruwelijke oorlog is allertijden. Er werden mensen de meest vreselijke dingen aangedaan: denk aan Agent Orange en Napalm. Je ziet hier nu nog de gevolgen van: door de chemicaliën en het aangetaste DNA van de mensenworden er nu noggehandicapte kinderen geboren. Uiteindelijk heeft Amerika zich teruggetrokken door de grote druk van buitenaf. De publieke opinie over de oorlog is namelijk 180 graden gedraaid, in het nadeel van amerika, tijdens de oorlog omdat de oorlog maar niet ten einde kwam en er de meest verschrikkelijke beelden de wereld over gingen.

Na terugtrekking van de VS zijn Noord- en Zuid-Vietnam herenigd tot 1 communistischland waarvan Ho Chi Minh de leider werd.Hanoi werd uitgeroepentot hoofdstad ende naam Saigon werd veranderd in Ho Chi Minh stad.Zoals we al zeiden: In het zuiden wordt deze naam nog steeds niet helemaal geaccepteerd en horen we voornamelijk Saigon, de naam van voor de oorlog.

Tijdens de Vietnamoorlog vormde het265 kilometer lange gangenstelsel van Cu Chi een van degrote Vietcongbasissen. Onder de grondzijn hier commandoposten, veldhospitalen, wapenfabrieken, keukens, leslokalen en woonkwartieren van de Vietcong gemaakt. Naast een schuilplek werden de tunnels ook gebruikt om de Amerikanen onverwachts aan te kunnen vallen. Er zijn destijds ook veel nepingangen en valkuilen gebouwd om de vijand te misleiden. Wij waren verbaasd hoe ze alle valkuilen bedacht hadden, weer erg interessent maar ook zeker indrukwekkend. Op de foto's een aantal gruwelijke valkuilen. Aan het einde van ons bezoek zijn we zelf door de tunnels gekropen. Gelukkig was dit maar voor een paar minuten want het was er mega warm en kleinin de tunnels en dan te bedenken dat de Vietcong tijdens de oorlog hier maanden heeft geleefd! De tunnels zijn zelfs ietsje groter gemaakt voor toeristen anders blijven ze volgens mr. Bean allemaal steken met hun big asses!

Na terugkomst in Saigonzijn we nog evennaar de paardenracebaan geweest.Wij waren werkelijk waar de enige westerlingen! We werden dan ook ongegeneerd aangestaard. Degokverslaafdevietnamezen, die allemaal heel druk bezig waren met strategien om te bepalen welk paard er nou zou winnen,maakten dit tot een hele happening. Wij dachten ook maar eens een gokje te wagen en dachten wie weet. Op advies van een paar Vietnamezen maar 2 paarden gekozen en ja hoor zowaar worden de paarden nummer 1 en 2. Na de 94.000 dong (!!!) in ontvangst te hebben genomen zijn we weer terug gegaan naar ons hotel want het was weer een lange dag geweest.

Morgen gaan we voor 2 dagen de Mekongdelta bezoeken. We kijken hier erg naar uit. Lekker op het water varen en weg uit de grote stad.

Groetjes Noortje en Joris

PS. 94.000 dong is 4 euries Hahahaha