Daar zijn we dan eindelijk....

Halllloooooo!!! Wij snappen dat jullie met smacht zitten te wachten op de verhalen uit het verre Amerika maar het was ons nog niet eerder gelukt om internet werkend te krijgen. Maar opeens wel dus ga er maar voor zitten:

Vrijdag 11-6 heeft Giel ons afgezet op Schiphol. We waren natuurlijk weer veel te vroeg maar na 15 minuten ging de incheckbalie al open. Wij meteen ingecheckt en tot onze verbazing moesten we een uur later al bij de gate zijn. Bij de gate mochten we met z'n tweetjes bij een tafeltje gaan staan en daar kwam een douanebeamte ons ondervragen over o.a. het hoe en waarom van onze vlucht naar Amerika, wie de tickets betaald heeft, hoe ze betaald zijn, wat wij van elkaar waren enz. enz. Overal netjes antwoord op gegeven en toen mochten we doorlopen. Eerst nog even fijn gefouilleerd overal (eehhh ja echt OVERAL) en daarna was het al tijd om plaats te nemen in het vliegtuig voor 8 lange uren naar Philadelphia. De vluchtging eigenlijkbest welsnel en het overstappen ook. Dathadden we niet verwacht want iedereen had ons gewaarschuwd voor de strenge veiligheidsmaatregeleninAmerika maar wij vonden dat alles meevallen. Welvonden we het heel opvallend dat werkelijk AL het personeel op beide luchthavens in Amerika, heel chagerijnig was. De aansluitende vlucht naar Los Angeles van nog eens 6 uur duurde heel wat langer voor ons gevoel. De laatste 2 uur was vooral ik heel moe want slapen in een vliegtuig lukt me niet. Gelukkig hebben we de tijd nog kunnen doden met een paar spannende potjes kaarten (die Joris uiteraard bijna allemaal heeft gewonnen). Na de landing kwam gelukkig onze bagage van de band afgerold en daarmee kon ons avontuur weer beginnen!

De 1e nacht hebben we geslapen in het Marriot Airport hotel. We dachten we een simpel hotelletje hadden geboekt maar het was echt megaluxe!! Lekker een kingsize bed met 7 kussens.

Zaterdagochtend hebben we een stadstour gedaan door LA. Was wel leuk om te doen want zo hebben we in een korte tijd toch veel gezien. LA is echt de stad van de filmindustrie. We Ijn o.a. geweest bij Venice Beach, Rodeo Drive (daar staat bijvoorbeeld het hotel waar Pretty Woman is opgenomen en daar loopt ook die man met die rode jas rond die je de weg wijst), Hollywood Boulevard met de Walk of Fame (al die sterrenals stoeptegels met de namen van filmsterren) en we zijn ook nog in de buurt van The Hollywoord Sign geweest. Daarna terug naar ons hotel en uitgecheckt en een taxi genomen naar het verhuurbedrijf van onze Camper. Eenmaal daar een uitgebreide uitleg gehad en toen mochten we echt gaan rijden....

Joris mocht (werkelijk) de spits afbijten want het rush-hour in LA was al begonnen. Wat een ritje van 20 minuten moest worden naar onze camping werd een rit van ruim een uur! Mijn God wat een drukte op die 5-baans wegen... En dan moet je ook nog rijden in een voertuig van 3 meter breed en 7,5 meter lang.... Gelukkig is die vent van mij een goede chauffeur (en ik kan uiteraard heeeeel goed kaartlezen) dus het is helemaal goed gekomen. Eenmaal een stukje buiten het centrum van LA was het rustiger en relaxter om te rijden en zijn we rond een uurtje of 7 aangekomen op onze KOA camping. Daar even een plekje gereserveerd, vervolgens even naar de WalMart om wat te eten te halen (we hadden me toch honger!!) en weer terug om alles te installeren.Na wat gehannes met alle aansluitingen van water, elektriciteit en de ranzige sewer hose (die van de toilet, douche enz.naar het riool...) waren we eindelijk klaar en zijn we wat gaan eten. Het was inmiddels al donker.... Daarna meteen gaan slapen om de volgende dag om 4:30 uur weer klaarwakker te zijn :) Joris hoopt dit ritme nog even vol te houden want dan kan hij maandag live Nederland-Denemarken kijken op de laptop. Is de jetlag toch nog ergens goed voor... In het volgende verhaal meer over de route van vandaag en morgen!

Liefs,

Joris en Noor.

Nog een paar dagen...

Zo, ik heb nu even pauze op mijn werk en ik dacht ik ga even de site updaten. Was al zolang geleden!

Nog maar een paar dagen en dan vliegen we naar The USA! A.s. vrijdag om 10:50 uur vliegen we vanaf Schiphol mits die aswolkgeen roet in het eten komt gooien maar daar gaan we maar niet vanuit...

De routewaar we het de vorige keer over hadden, zit nog steeds in de planning maar Joris en ik gaan deze week nog even kijken of we niet nog dingen gaan wisselen. Als we eenmaal daar zijn komen we ook vast wel weer mensen tegen die ons op nieuwe ideeen brengen dus het zal moeten blijken wat de route uiteindelijk wordt maar dat is nou juist ook het leuke eraan!

Verder ben ik benieuwd hoe de reis er naartoe zal verlopen, zeker nu ik bijna 20 weken zwanger ben. We zitten alles bij elkaar toch 15 uur in het vliegtuig en hebben ook nog een overstap. Afgezien van de reishebben in ieder geval super veel zin in de vakantie, zo nog lekkereen keer met z'n tweetjes. Tot snel en dan vanuit Amerika!

Dikke kus,

Joris, Noor en ???

Ohja! Donderdag hebben we de 20 weken echo en dan maken de vraagtekens hopelijk plaats voor j/m (maar dan alleen voor ons want we laten jullie nog lekker 20 weken wachten haha)

Nieuwe reis: Amerika!

Voor diegene die het nog niet wisten: we gaan naar de VS woehoee! En wel naar West-Amerika!

Op 11 juni vliegen we naar LA om daar een dagje rond te kijken inHollywood en Beverly Hills. Vervolgens halen we onze camper op (Cruise America model C25) om op ons gemakjelangs de verschillende Nationale Parken te cruisen. We gaan o.a. naar The Grand Canyon, Yosemite NP, Monument Valley, Bryce Canyon enz. Onder het kopje kaart hebben we eenroute uitgetekend. En ohja; we maken ook nog een stop in Las Vegas want als we er toch zijn willen we dat natuurlijk ook zien. De route is weer flexibel want we hebben niets vastgelegd. Aan het einde van de reispakken we nog een stukje kustweg mee (the 17-miles drive) en eindigen we in San Franscisco. Daar blijven we nog een paar dagen en danvliegen we weer terug naar Amsterdam....

We zijn heel benieuwd hoe we het allemaal gaan vinden. Het is nietalleen detotaal andere cultuur en natuur die we gaan bekijken maar ook het rijden met een camper is helemaal nieuw voor ons dus.... we houden jullie op de hoogte! We hebben er nu al super veel zin in!

Groetjes Joris en Noor.

Siem Reap en Angkor

Na de regenachtige dag zijn we de volgende dag toch nog maar een keer vroeg opgestaan om naar de zonsopkomst te kijken bij Angkor. Gelukkig hadden we nu meer geluk met het weer en we hebben dus echt een mooie zonsopgang gahad!Wij hebben alleen de bekendste en grootste tempelsbekeken van het complex omdat het anders voor ons een beetje te veel tempels waren en dan wordt het al snel saai. We zijn begonnen bij Angkor Wat waar we de zonsopgang hebben bekeken.

Angkor Wat (de belangrijkste tempel van het complex) wordt beschouwd als het grootste religieuze bouwwerk ter wereld. De tempel is gebouwd tussen 1113 en 1145 en is een van de belangrijkste overblijfselen uit de periode van het Khmer-rijk. Wij vonden heteen superindrukwekkend bouwwerk door alle mooie en gedetailleerde versieringen maar ook door zijnimmense grootte(1 vierkante km). Als je hier rondloopt vraag je jezelf echt af hoe ze dit allemaal gemaakt hebben... De tempelstaat ook afgebeeld op de Cambodjaanse vlag.

De andere 2 tempels die we bekeken hebben zijn Angkor Thom en Ta Prohm. Angkor Thom is een ruinestad met indrukwekkende toegangspoorten en vele gezichtsreliefs. Ta Prohm is detempel die overwoekerd isdoor de jungle en ziet er vrijwel exact zo uit alstoen hij net ontdekt werd. Klimplanten, mossen en lianen overwoekeren de gallerijen, torens en beelden van de tempel en boomwortels van gigantische bomen houden het hele complex in een wurggreep. Wij vonden dit de mooiste tempel van allemaal!

Alle tempels van Angkor maakten vroeger deel uit van een stad. De tempels waren voor de goden en het gewone volk leefde in houten huizen. Hiervan zijn er jammergenoeg geen bewaard gebleven...

Deze mooie dag was ook meteen weer de laatste dag in Cambodja. Donderdag zijn we met de bus van Siem Reap naar Bangkok gegaan. De bedoeling was de we er in 7 uur zouden zijn inclusief de grensoversteek. Nou dit bleek dus niet zo te zijn. We reden al ruim een uur te laat aan en na 45 minuten rijden gingen we weer even 30 minuten rusten.... en zo ging het de hele rit zo'n beetje. Uiteindelijk kwamen we bij de grens aan nadat we3 keer waren overgestapt in een andere bus wat geen pretje is met al jebagage en 40 graden hitte. De grensovergang duurde werkelijk een eeuw! Lange rijen en slome douanebeamten. Uiteindelijk waren we erdoor en toen dachten we: nu gaan we lekker in de bus zitten en over een aantal uurtjes zijn we in Bangkok. Nou niet dus. We mochten rustig nog 2 uur wachten totdat de bus ging. Zucht.... Als we met de bus mee waren gegaan zouden we pas om 21:00 uur 's avonds in Bangkok zijn en dan moesten we ook nog een slaapplek gaan regelen... Dat zagen we niet zo zitten. Uiteindelijk hebben we met een ander Nederlands stel een taxibusje weten te regelen zijn we dus verder gegaan op eigen houtje. Veel beter idee wantom 17:00 uurwaren we in Bangkok en werden we netjes op Khao San Road afgezet. We hebben weer geslapen in hetzelfde hotel als het begin van de reis. Er waren nog precies 2 kamers vrij dus dat was wel mazzel... Het wordt hier nu hoogseizoen omdat de regentijd voorbij is en het winter wordt en dat maakt dat het erg druk is.

Onze laatste dag hebben we goed besteed. We hebben het koninklijk paleis nog een keer bekeken en we hebben nog maar even genoten van onze laatstemassage... Verder zijn we nog met de skytrain naar het moderne centrum van Bankok gegaan. Daar hebben wenoglekker gegetenin eenluxe warenhuis. Daar was werkelijk alles te verkrijgen! Inde kelderhadden ze een groot zee-aquarium methaaienen op de bovensteverdieping waren allerlei bioscopen. Jammergenoeg hadden we geen tijd meer anders waren we zeker naarde film gegaan! Ze draaiden daar ook allerlei 3D films dus dat was zeker de moeite waard geweest.

's Avonds hebben we nog gezellig wat gedronken met Marion en Remco, die we hadden ontmoet tijdens de busreis van SR naar BKK, en toen was het toch echt tijd om de taxi te pakken naar het vliegveld.... We hebben echt een super mooie en onvergetelijke vakantie gehad en zullen nog vaak alle foto's bekijken en verhalen lezen om herinneringen op te halen. Ook willen we iedereen bedanken vooralle reacties want dat vonden we super leuk! Inmiddels zitten we alweer in het koude NL en hebben we zelfs al een dag gewerkt...Gelukkig wentook dat weer erg snel.

Tot onze volgende reis!!

Joris en Noortje.

Cambodia, Kingdom of Wonder

Deze tekst vind je hier overal. En wij zijn het daar echt mee eens want wat is Cambodja een geweldig land! We zijn er pas 3 dagen maar we hebben al zoveel meegemaakt en hebben al veel emoties gekend van blij en vrolijk tot verdrietig, boos en machteloos. We beginnen 3 dagen geleden:

Op dinsdag zijn we aangekomen in Phnom Pehn en hebben we na even zoeken een guesthouse gevonden (Anouk alsje dit leest:de tip die je ons gegevenhad was echt goed maar het was helaas al vol). We hadden echt mazzel want er is hier een 3-daags festival gaande waardooralle hotels in de stadramvol zitten. We hebben onze spullen in de kamer gedropt en zijn meteen de stad in gegaan. Echt een heel sfeervolle stad, we waanden ons een beetje in Disneyland Parijs. Hele mooie tempels. pagodes en paleizen en alles was versierd met Cambodjaanse vlaggetjes! Langs de rivier loopt een soort boulevard met allemaal restaurantjes en winkeltjes. We hebben hier even rondgewandeld en hier en daar wat praatjes gemaakt enkwamen allebei tot dezelfde conclusie: wat een vriendelijke bevolking! We hebben weleens gehoord dat de bevolking van Cambodja een van de highlights van het land is en dat is zeker waar volgens ons. Ze zijn ontzettend vriendelijk en behulpzaam en dat terwijl dit een van de armste landen ter wereld is. We hebben we ook veel bedelende mensen gezien. Vaak zijn het gehandicapte mensen die ledematen missen door een landmijn of het zijn (wees)kinderen. Er is hier geen sociaal vangnet zoals in Nederland dus deze groepen mensen zijn afhankelijk van het bedelen. Het liefste wil je ze een hoop geld geven maar vaak is dit ook niet de manier. Je weet niet waar je dollars blijven (drugs etc.).... Je kunt ze beter wat te eten geven of wat kleingeld wat we dan ook meerdere malen gedaan hebben. Echt hartverscheurend om dit zo te zien... In loop van de avond werd er ook nog vuurwerk afgestoken bij de rivier omdat het King's Father Day was. Hadden wij even mazzel!

De volgende dag stonden het Tuol Sleng Museum en the Killing Fields op het programma. De tuktuk brengtons eerst naar het Tuol Sleng museum. In 1975 werd deze voormalige school door het Pol Pot leger omgedoopt tot gevangenis S-21, het grootste centrum van gevangenschap en marteling in het land. Bijna iedereen die hier werd vastgehouden is later vermoord op een van de killing fields. We worden rondgeleid door een Cambodjaanse dame die ons de martelkamers laat zien. In het tweede gebouw zijn de muren gevuld met zwart-wit foto's van gevangenen, een heftige confrontatie met het recente verleden van dit land. De volgende stop zijnthe Killing Fields (of Choeung Ek Genocide centrum). Dit reflecteert de meest barbaarse acties van het Communistische Khmer Rouge Regime gedurende de periode 1975-1979. De Khmer Rouge (of het Rode Leger) onder leiding van Pol Pot, implementeerde één van de meest verschrikkelijke revoluties die de mensheid ooit heeft meegemaakt. Gedurende vier jaar werden honderdduizenden Cambodjanen uit de steden verdreven naar het platteland, waar ze werden doodgemarteld of geëxecuteerd. Duizenden hoger opgeleiden of mensen die een buitenlandse taal spraken, werden bestempeld als parasieten en systematisch uitgeroeid.
Als direct resultaat van het gevoerde beleid van het rode leger, stierven bijna drie miljoen mensen (eenderde van de bevolking) in een periode van vier jaar. In Choeung Ek zijn ongeveer 20.000 mensen geëxecuteerd en vermoord. 129 massagraven en 8000 menselijke schedels geven een beeld van deze horrorperiode in Cambodja. Met een brok in onze keel lopen we door dit gebied waar nog steeds overal kleren liggen die vanuit de aarde de oppervlakte opzoeken.Het rare is dat het nu een mooi groen en vredig gebied is waar kinderen buiten de hekken spelen. Het geheel roept veel vragen op, maar weinig antwoorden...

In de middag zijn we terug gegaan naar het centrum van de stad. Daar was het Water Festival in volle gang!! Wat een mensenmassa en wat gaaf dat wij toevallig nu in de stad zijn! Op de rivier worden races gehouden met 'dragonboats': boten waar zo'n 75 roeiers inzitten. Echt indrukwekkend want het is immens populair hier onder de bevolking. Het is 1 groot vrolijk feest waar we echt met verbazing naar hebben zitten kijken. Hoe groot kan het contrast zijn in 1 dag... 's Avonds hebben we weer wat gegeten aan de rivier en toen kwam er een lichtshow voorbij: Een parade van verlichte boten, een beetje net zoals de Disneyparade. En weer dachten we: wat hebben wij een geluk dat we dit mogen meemaken! Echt geweldig.

Inmiddels zijn we alweer verder gereisd naar Siem Reap. We hebben echt een heel leuk guesthouse. Mocht je ooit naar Cambodja gaan moet je echt hiernaartoe! Het heet Golden Temple Villa (heeft een gelijknamige website en reserveer van te voren) en het is helemaal aangekleed in Cambodjaanse stijl,echt super sfeervol.Er is en mooie tuin met hangmatten en een vijver en ze hebben het mooiste restaurant wat we tot nu toe gezien hebben! Bij aankomst krijg je een massage van 20 minuten en een erg lekker lokaal drankje. Je hebt de hele dag gratis thee, koffie, fruit en gebruik van fietsen. De mensen hier zijn heel behulpzaam en ze regelen alles tot in de puntjes! Klinkt allemaal heel luxe maar dat is het niet. Het is gewoon basic maar de sfeer maakt het tot een geweldige plek.

Verder gaat het met ons nog steeds prima. We zijn allebei nog nietziek geweest en genieten nog steeds ontzettend van alle dingen die we beleven. Gister in de bus van PP naar SR hadden we het heeel even over zaterdag want dan komen we thuis maar eigenlijk willen we daar nog helemaal niet aan denken! We vinden het zo fijn om te reizen en maken zoveel bijzondere dingen mee dat we best nog wat langer weg zouden willen blijven... Maar het is nog niet voorbij want we hebben nog een aantal dingen op het programma staan! Vandaag zijn we heel even naar Angkor Wat geweest om de zonsopgang te bekijken (nouja er waren alleen maar wolken en geen zon) maar het is zo'n slecht weer dat we uiteindelijk zeiknat naar het guesthouse terug zijn gegaan. Morgen weer een nieuwe poging! We hopen echt op mooi weer want het is echt een prachtig complex.

Het is een lang verhaal geworden maar het is allemaal zobijzonder dat we niks kunnen schrappen!!

Doei doei!

Phu Quoc

Vanuit Ha Tien hebben we dus de boot genomen naar Phu Quoc. We waren allebei erg blij dat we er waren want we voelden ons niet helemaal happy op de boot.... Beetje misselijk... Vanuit de haven (nouja, het was meer een steiger van 50 meter lang) hebben we een taxi genomen en zijn we langs verschillende guesthouses gereden. Uiteindelijk hebben we gekozen voor Paris Beach. Super leuke bungalows en een aantal kamers. Het is hier erg kleinschalig en vooral rustig dus we hebben een verlaten stukje strand voor ons zelf alleen! En dan ook letterlijk voor ons alleen want wij waren de enigste gasten :) Pas vandaag zijn er nog wat meer gasten bijgekomen.

Onze bungalow staat echt aan het strand en het uitzicht is super! Als we 's ochtends onze deur open doen zien we de zee en het strand... Verder hebben we hier niet veel gedaan. We hebben vooral gerelaxed en fruitshakes gedronken!

Morgenvroeg gaan we helaas weer verder want Cambodja staat ook nog op het programma. We nemen morgen de boot terug naar Ha Tien en vandaaruit reizen we door naar Phnom Penh, de hoofdstad van Cambodja. Visa voor Cambodja hebben we al dus de grensovergang zal geen problemen geven.

Voor nu geen nieuws meer en jullie horen weer iets als we in Cambodja zijn!

Groetjes Joris en Noortje.

De Mekong Delta

Vanuit Saigon zijn we vertrokken naar de Mekong Delta. De Mekong rivier ontspringt in Tibet en stroomt door China, Myanmar, Laos, Thailand, Cambodja en Vietnam en mondt uit in de Zuid Chinese Zee. Bij Phnom Penh in Cambodja splits hij zich in 2 gedeeltes en stoomt zo door in Vietnam.Tussen deze 2 gedeeltes ligt de Delta.

Op deze Delta is het een drukte van belang. Mensen wonen hier op drijvende huisjes, er zijn drijvende markten met allerlei soorten fruit en vis en er wordt heel veel rijst verbouwd. De afgelopen 2 dagen hebben we dit allemaal van dichtbij meegemaakt. We zijnbegonnen in de bus. Deze bracht ons vanuit Saigon naar Cai Be. Hier zijn we overgestapt op een boot die ons naar 1 van de vele eilandjes heeft gebracht (Vinh Long). Hier hebben we gezien hoe ze van kokosnoten allerlei snoepjes maken en hoe ze van rijst rijstpapier maken. Dit rijstpapier gebruiken ze weer voor allerlei gerecht maar voornamelijk voor de vietnamese loempia (die we hier al heeeeel veeeel hebben gegeten!). Jammergenoeg heeft het deze dag echt aan een stuk door geregent. En niet een klein beetje, nee keihard. In de stromende regen nog in een roeibootje gestapt met Monique en Thea (2 nederlandse meiden die we in de bus hierheen ontmoet hebben) en gezellig met onze poncho's en vietnamese strohoedjes een half uur door de kleine kanaaltjes gevaren. Echt mooi om te zien hoe primitief mensen hier leven en hoe mooi de natuur is. Jammergenoeg niet zo'n mooie foto's kunnen maken want de regen kwam echt met bakken uit de hemel.... Op dit eilandje konden we ook nog mountainbiken maar daar hebben we maar voor bedankt vanwege de regen. We zijn gezellig gaan lunchen met Monique en Thea. Je hebt hier natuurlijk heel veel vis op de kaart staan vanwege de omgeving maar ook daar hebben we maar voor gepast (zie de foto....). 's Middags zijn we nog even over een markt gewandeld waar ze echt de meest ranzige dingen hadden. Allerlei slangen en vieze vissen en andere dieren. Echt zielig want de meeste zaten met vele in een heel kleine ruimte. De vietnamezen zelf vinden dit de normaalste zaak van de wereld en zijn er dan ook helemaal niet vies van. Het ranzigste was toch wel een oud omaatje die een vis aan het ontleden was en daarbij met een heel scherp mes de vinnen en de kop afhakte waarbij het bloed in het rond spatte. Vervolgens bedacht ik me dat ze alle lichaamssappen van die beesten gewoonop de grond laten lopen en dat werd natuurlijkvermengt met het vele regenwater van die dag. En wij liepen daar op onze Teva sandaaltjes.... Jakkie! Thea en Monique hadden teenslippers aan dus dat was nog een tikkie ranziger.... Aan het einde van de middag zijn we met de bus verder gegaan naar Can Tho waar we zouden overnachten. Na zo'n 45 minuten rijden kwamen we in een file terecht voor de Ferry. Die file zou 4 uur duren dus onze gids had geregeld dat we wel naar de haven konden lopen door de zeikende regen en daar zou dan een bootje op ons wachten en ons naar de andere kant van de rivier brengen. De grote backpacks werden gelukkig meegenomen op een brommertje zodat we die niet zelf hoefden te sjouwen. En weer liepen we in onze mooie poncho's door de regen.... Uiteindelijk in zijn we goed in het hotel aangekomen en lekker vroeg gaan slapen want we waren allebei kapot.

Vandaag hebben we de grootste floating market bezocht van de omgeving. Leuk om te zien hoe ze hier handel drijven. Ook zijn we nog bij mensen thuis geweest die noodles maken. Wel leuk om het hele proces een keer te zien.

Nu zitten we te wachten op de bus die ons van Can Tho naar Chau Doc (grensplaats met Cambodja) brengt. Hier verlaten wij de toer en gaan we op eigen houtje verder naar Phu Quoc, een eiland ten zuiden van Vietnam. Schijnt erg mooi te zijn (witte verlaten stranden en een blauwe zee waar je mooi kan snorkelen). Hier gaan we even relaxen want dat hebben we wel verdiend vinden we zelf haha! Tot de volgende keer.

Groetjes Joris en Noor.

P.S. De foto's volgen snel maar we moeten nu echt gaan!

Ho Chi Minh City (Saigon)

Na een snelle vlucht vanuit Danang zijn we om 23.00 uur aangekomen in Ho Chi Minh City. Dit dachten wij tenminste. Volgens de Vietnamezen zelf is het toch echt Saigon. De naam van de stad is in 1976 door de regering veranderd in Ho Chi Minh City. Ho Chi Minh isechter een politieke naam, vandaar dat de meeste Vietnamezen liever Saigon gebruiken.

We haddenin Hoi Anal een pick up geregeld en ons hotel, Madam Cuc's, geboekt. Dit is toch wel echt ideaal. Om 23.45 uur waren we ingecheckt en wel en hadden we alweer een hele trip achter de rug.

Snel gaan slapen want tijdens het inchecken hadden we de citytour voor de volgende ochtend geregeld. Dit betekende dat we om 7.15 uur alweer aan het ontbijt moesten zitten.We zijn deze dag onder meer het War Remnant Museum wezen bezoeken. Dit was zeer indrukwekkend. De vele foto's lieten zien hoe het er in de Vietnamoorlog aan toe is gegaan. Echt verschrikkelijk de manier waarop vietnamese soldaten zijn gemarteld door de Amerikanen. Voorbeeld: De handen en voeten van vietnamezen werden bij elkaar gebonden op de rug en zo werden ze opgetakeld. Als ze weerloosin de lucht hingen werden ze geslagen met zwepen. Teen- en vingernagels werden afgerukt of mensen werden met tientallen in een hokje stopt en moesten daar dagen of weken blijven zitten. We zullen er verder maar niet al te diep op ingaan want het is echt te verschrikkelijk voor woorden... Dit museum laat het verhaal wel maar van 1 kant zien... De vietnamezen zijn zelf vast ook geen lieverdjes geweest! Daarnaast zijn we op de lokale markt geweest waar we watsnoepjes hebben gekocht.Jorishad al snel zijneerste chocolaatje op en toen ik er een open maakte bleken er beestjes in te zitten! Jak! En datterwijl er 2 plasticjes overheenzaten. Nadere inspectie wees uit dat ze dit allemaal haddendus we hebben het maar snel weggegooid... Verderhebben het oudepostkantoor (een super mooi gebouw!)en een Pagodein Chinatown bezocht. De pagode was ook erg mooi. De rustige sfeer, de geuren en de rituelen van de mensen in de tempel maakten het een mooi geheel. Aan het einde van deze lange dag hebben wede Notre Dame van Vietnam bezocht. Dit is een van de vele franse invloedenin de architectuur die we in Vietnam zijn tegengekomen.

Terug in het hotel warenwemeer nieuwsgierig geworden naar de manierwaarop deVietnamoorlog heeft plaatsgevonden en hebbenvoor de volgende dag een trip geboekt naar de Cu Chi tunnels.

Onder leidingvan onze gids Mr. Bean (natuurlijk niet zijn echte naam...),een veteraan van de oorlog, hebben we de trip gemaakt naar de Cu Chi tunnels. Hij heeft ons veel verteld over zijn leven. Het was heel indrukwekkend om te horen wat hij allemaal heeft meegemaakt en hoe hij zijn familie ongeveer 10 jaar heeft moeten missen, niet eens wetende of zij nog in leven waren. Het was nog bestverwarrend wantmr. Bean is een vietnamees maar hij heeft in het amerikaanseleger gezeten. Alsof het allemaal nog niet ingewikkeld genoeg was!

We zullen even een klein stukje geschiedenis vertellen zodat jullie het verhaal nog snappen: De vietnam-oorlog, die duurde tot 1975, was een oorlog tussen het communistische Noord-Vietnam (onder leiding van Ho Chi Minh) en Zuid-Vietnam (gesteund door de amerikanen). Noord-Vietnam wilde een herenigd, communistisch Vietnam en sloot een bondgenootschap met China en de Sovjet-Unie. De Amerikanen waren bang voor de verdere opkomst van het communisme in Azie en steunde Zuid-Vietnam. Het mag wel duidelijk zijn dat deze oorlog misschien wel de meest gruwelijke oorlog is allertijden. Er werden mensen de meest vreselijke dingen aangedaan: denk aan Agent Orange en Napalm. Je ziet hier nu nog de gevolgen van: door de chemicaliën en het aangetaste DNA van de mensenworden er nu noggehandicapte kinderen geboren. Uiteindelijk heeft Amerika zich teruggetrokken door de grote druk van buitenaf. De publieke opinie over de oorlog is namelijk 180 graden gedraaid, in het nadeel van amerika, tijdens de oorlog omdat de oorlog maar niet ten einde kwam en er de meest verschrikkelijke beelden de wereld over gingen.

Na terugtrekking van de VS zijn Noord- en Zuid-Vietnam herenigd tot 1 communistischland waarvan Ho Chi Minh de leider werd.Hanoi werd uitgeroepentot hoofdstad ende naam Saigon werd veranderd in Ho Chi Minh stad.Zoals we al zeiden: In het zuiden wordt deze naam nog steeds niet helemaal geaccepteerd en horen we voornamelijk Saigon, de naam van voor de oorlog.

Tijdens de Vietnamoorlog vormde het265 kilometer lange gangenstelsel van Cu Chi een van degrote Vietcongbasissen. Onder de grondzijn hier commandoposten, veldhospitalen, wapenfabrieken, keukens, leslokalen en woonkwartieren van de Vietcong gemaakt. Naast een schuilplek werden de tunnels ook gebruikt om de Amerikanen onverwachts aan te kunnen vallen. Er zijn destijds ook veel nepingangen en valkuilen gebouwd om de vijand te misleiden. Wij waren verbaasd hoe ze alle valkuilen bedacht hadden, weer erg interessent maar ook zeker indrukwekkend. Op de foto's een aantal gruwelijke valkuilen. Aan het einde van ons bezoek zijn we zelf door de tunnels gekropen. Gelukkig was dit maar voor een paar minuten want het was er mega warm en kleinin de tunnels en dan te bedenken dat de Vietcong tijdens de oorlog hier maanden heeft geleefd! De tunnels zijn zelfs ietsje groter gemaakt voor toeristen anders blijven ze volgens mr. Bean allemaal steken met hun big asses!

Na terugkomst in Saigonzijn we nog evennaar de paardenracebaan geweest.Wij waren werkelijk waar de enige westerlingen! We werden dan ook ongegeneerd aangestaard. Degokverslaafdevietnamezen, die allemaal heel druk bezig waren met strategien om te bepalen welk paard er nou zou winnen,maakten dit tot een hele happening. Wij dachten ook maar eens een gokje te wagen en dachten wie weet. Op advies van een paar Vietnamezen maar 2 paarden gekozen en ja hoor zowaar worden de paarden nummer 1 en 2. Na de 94.000 dong (!!!) in ontvangst te hebben genomen zijn we weer terug gegaan naar ons hotel want het was weer een lange dag geweest.

Morgen gaan we voor 2 dagen de Mekongdelta bezoeken. We kijken hier erg naar uit. Lekker op het water varen en weg uit de grote stad.

Groetjes Noortje en Joris

PS. 94.000 dong is 4 euries Hahahaha